Skip to content

Dankbaarheidsscript

Dankbaarheidsscript published on Geen reacties op Dankbaarheidsscript

Wat is er mooier om de nieuwe week te beginnen dan met een gevoel van dankbaarheid? Ik heb het al eerder benoemd, dankbaarheid is misschien wel dé krachtigste, meest pure en zuivere energie om mee te werken en om datgene te manifesteren in je leven wat je graag wilt.

Je kunt natuurlijk elke dag kort wat dingen opschrijven waar je dankbaar voor bent of er gewoon elke dag even bij stilstaan maar ik vind het fijn om zo af en toe eens echt diep te gaan en een dankbaarheidsscript te schrijven.

Ik heb dat voor mezelf gedaan en ik zal het met jullie delen ter inspiratie zodat je een idee krijgt van hoe zo’n script eruit zou kunnen zien.

ūüíú* Dankbaarheidsscript* ūüíú

Vandaag ben ik dankbaar dat ik leef, dankbaar voor alles wat ik in mijn leven heb gemanifesteerd.
Ik ben dankbaar voor alles wat ik geleerd heb nadat ik misbruikt ben, het is voor mij mijn allergrootste levensles geweest. Ik heb mezelf keer op keer mogen overwinnen om te ontdekken dat gelukkig zijn en helemaal leven mijn geboorterecht is.

Ik ben dankbaar voor al die jaren die ik hierdoor in het ‘donker’ heb geleefd. Ik zie ze niet als weggooide jaren maar juist doordat die periode zo lang heeft geduurd ben ik nu zo blij met en dankbaar voor al het licht in mijn leven.

Ik ben dankbaar dat ik juist door wat ik heb meegemaakt nu in staat ben om andere vrouwen hier ook mee te begeleiden, om ze te laten weten dat ook zíj gelukkig kunnen en mogen zijn. Ik ben dankbaar voor de vrouwen voor ik al een inspiratie mag zijn, wiens leven ik al geraakt heb met mijn missie.

Ik ben dankbaar omdat ik hierdoor ontdekt heb hoe krachtig en liefdevol ik ben, wat een ongelooflijke doorzetter ik ben.

Ik ben dankbaar voor de liefde van mijn leven die al bijna 27 jaar naast mij staat. Die er voor mij geweest is toen het donker was en die er ook is nu het licht en vreugdevol is. Dankbaar voor de mooie dingen die we al beleefd hebben en die we zeker weten nog gaan beleven. Extra dankbaar ben ik voor de vakantie die we na 25 eindelijk samen hebben gehad het afgelopen jaar, twee weken Tenerife. Die had voor mij wel eeuwig mogen duren..

Ik ben dankbaar dat ik moeder mag zijn voor mijn prachtige zoon en dochter. Allebei al (jong)volwassen en uitgegroeid tot zulke mooie mensen, met het hart op de goede plek en met oog voor anderen. Ze vinden elk op eigen wijze hun weg in het leven en ik ben apetrots op hen.

Ik ben dankbaar voor mijn lieve papa. Hij is weer helemaal hersteld na zijn hartoperatie en geniet weer volop van het leven. Dankbaar ben ik ook voor alles wat hij voor mijn moeder gedaan heeft de laatste jaren van haar leven. Daar zijn eigenlijk geen woorden voor, dat is goud.

Dankbaar ben ik ook voor alle jaren dat ik mijn moeder in mijn leven heb mogen hebben. Onze relatie was niet altijd even gemakkelijk maar wat heb ik er veel van mogen leren. En nu ze er niet meer is ben ik dankbaar voor alle momenten dat ik toch haar aanwezigheid mag voelen.

Ik ben dankbaar voor de stappen die mijn broer zet om zijn leven weer op de rails te krijgen en ik ben blij dat ik er voor hem mag zijn.

Ook ben ik dankbaar voor mijn kleine zielemaatje Papi, die in ons gezin vreugde en blijdschap brengt en onze harten laat zingen.

Ik ben dankbaar voor mijn lichaam en mijn gezondheid. Dankbaar dat ik na de grote schrik van drie jaar geleden weer helemaal hersteld ben. Dankbaar dat ik van die ervaring ook weer geleerd heb om nog beter naar mijn lichaam te luisteren.

Ik ben dankbaar voor lieve vriendinnen die me niet in een hokje proberen te stoppen maar me waarderen zoals ik ben.

Ik ben dankbaar voor mijn lieve coach, die steeds weer het beste in mij naar boven weet te halen.

Ik ben dankbaar voor alles wat er was, is en nog gaat komen!!

Liefs, Wendy ūüíú

Mocht je ge√Įnspireerd zijn geraakt en wil je voor jezelf ook stappen gaan zetten en Helemaal Leven? 
Meld je dan voor 1 maart aan voor mijn programma ” zeg ‘ja’ tegen jezelf kickstart” Hier kun je er meer over lezen:

http://www.helemaalleven.nl/zeg-ja-tegen-jezelf-kickstartp…/

Wel of geen indicatie voor de WLZ….the story continues

Wel of geen indicatie voor de WLZ….the story continues published on Geen reacties op Wel of geen indicatie voor de WLZ….the story continues

WLZ. CJG, WMO, zorg, dagbesteding, ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬†Al eerder berichtte ik over de indicatie die we hebben aangevraagd voor de Wet Langdurige Zorg. Net voor de Kerst ontvingen we een brief van het zorgkantoor (CIZ) dat ze uiterlijk op 28 december een besluit zouden nemen. Vol spanning afgewacht natuurlijk maar we kregen helaas geen bericht. Tot ik vorige week een telefoontje kreeg van het zorgkantoor om een afspraak te maken voor een huisbezoek. Dat zal aanstaande maandagmiddag plaatsvinden. Wel vreemd aangezien ze wettelijk verplicht zijn binnen 6 weken een besluit te nemen en die termijn liep op 28 december af….

Wat ben ik blij dat ik tijdig aan de bel heb getrokken bij het CJG en de WMO. Daardoor is het gelukt om de dagbesteding bij de Smaakmakers en de zorg van Amarant in elk geval tot eind april veilig te stellen. Tenzij het zorgkantoor eerder een positieve indicatie afgeeft, in dat geval nemen zij de zorg over. Ook de zorg van Kairos-Breda is door het CJG gegarandeerd tot in elk geval augustus. Dat geeft in elk geval een beetje rust. Een groot compliment in dit geval voor het CJG en de WMO hier in Etten-Leur die meer dan bereidwillig waren om mee te denken en mee te werken aan een goede oplossing zolang we nog geen indicatie hebben

We zijn nog niet van de spanning af dus maar we gaan maandag alles op alles zetten om ervoor te zorgen dat Kenzo de best mogelijke begeleiding blijft houden, voor nu maar ook voor de toekomst… hij is onze zoon hij verdient het allerbeste…..

Liefs, Wendy

Vandaag huilt mijn moederhart

Vandaag huilt mijn moederhart published on Geen reacties op Vandaag huilt mijn moederhart

autisme, zorg,WLZ, WMO, CJG, bewindvoering, mentorschap, curatele

Vandaag huilt mijn moederhart. Al sinds dit voorjaar werkt Kenzo naar volle tevredenheid bij de Smaakmakers. Eerst als stage, vervolgens als dagbesteding. Steeds voor twee√ęnhalve dag in de week. Toen hij nog op school zat was dat prima, net zoals in de zomervakantie. Na de zomer merkten we al gauw dat die twee√ęnhalve dag echt te weinig is. Wij en Kenzo zouden graag zien dat hij gewoon vier hele dagen daar naar toe kan.

Hij mist de structuur, weet niet wat hij met al die tijd moet doen. Vervolgens komt hij (logisch) bij ons: “Gaan we nog iets doen vandaag” horen we meerdere malen op een dag. Erg sneu en vervolgens gaat hij dan weer naar boven en stort zich op zijn laptop en muziek.

Eem tijd geleden heb ik dus bij het CJG aangegeven dat we graag meer dagdelen dagbesteding willen. Dat was geen enkel probleem, we hebben daar iemand getroffen die erg met ons meedenkt en bereid is zich in te zetten. Maar nu zijn we dus al weer een hele tijd verder en is er dus nog niks geregeld. Er is een administratief probleem tussen Amarant en het CJG. Het CJG zegt dat alles geregeld is, Amarant zegt van niks te weten. Ik ben al weken bezig om te proberen die twee partijen op één lijn te krijgen. Van de week heb ik de toezegging gehad van het CJG dat Kenzo per direct die vier dagen mag gaan werken ook al moet er achter de schermen nog wat geregeld worden. Kenzo mag er immers niet onder lijden. Maar vandaag bleek maar weer dat de bureaucratische rompslomp toch belangrijker is dan het welzijn van mijn zoon. Bij Amarant is één en ander nog niet in het systeem verwerkt en zolang dat het geval is kan hij dus geen vier dagen werken.

Het is zo frustrerend als ik probeer om alles in goede banen te leiden en vervolgens zo tegen een muur aanloop. Het is helaas tekenend voor de zorg in onze huidige maatschappij, uiteindelijk zijn de papieren en de cijfertjes (euro’s) belangrijker dan de cli√ęnt. En dat vind ik erg verdrietig, ik word elke dag geconfronteerd met de effecten die het heeft op Kenzo. Dan zie ik hem zitten op de bank, en dat raakt me. Hij verdient het allerbeste, onze stoere knul met zijn hartje van goud. Het enige wat wij willen is dat zijn leven er toe doet, niet alleen voor onszelf maar vooral voor hem……. dus vandaag ben ik boos en gefrustreerd en huilt mijn moederhart

Liefs, Wendy

dank je wel, cli√ęnt, levenspad, angsten, lef, moed, overwinnen, hart, werk

Dank je wel

Dank je wel published on Geen reacties op Dank je wel

dank je wel, cli√ęnt, levenspad, angsten, lef, moed, overwinnen, hart, werk¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† Lieve cli√ęnt(e),

                                                                                                                                                                                            deze brief is voor jou. Ik wil je graag bedanken voor je vertrouwen in mij. Je geeft mij de gelegenheid om een stukje mee te lopen op jouw levenspad. Je durft jezelf bij mij te laten zien zoals je bent.
Je maakt mij deelgenoot van jouw diepste gevoelens, angsten en overtuigingen en dat vind ik heel bijzonder. Samen gaan we de confrontatie met jouw verleden aan zodat je stapje voor stapje weer terugkomt bij wie je werkelijk bent.
                                                                                                                                                                                                 Ik mag je begeleiden bij het aangaan en overwinnen van je angsten. Dat vraagt ontzettend veel moed en lef van jouw kant maar keer op keer weet je me te verbazen bij de stappen die je zet. Je bent een prachtig mens en ik ben blij en dankbaar dat ik je heb leren kennen. Je geeft mij de kans om het werk te doen wat ik het liefste doe, om te kunnen werken vanuit mijn hart. Hoe bijzonder is dat? Zonder jou zou ik het niet kunnen en daarom vanuit de grond van mijn hart, dank je wel !!
                                                                                                                                                                                             Liefs, Wendy

Hoe staat het nu met de zorg voor Kenzo?

Hoe staat het nu met de zorg voor Kenzo? published on Geen reacties op Hoe staat het nu met de zorg voor Kenzo?

autisme, zorg,WLZ, WMO, CJG, bewindvoering, mentorschap, curatele

Het is al weer even geleden dat ik iets berichtte over de zorg voor Kenzo. Er is in de tussentijd echter veel gebeurd. We hadden een aanvraag lopen voor de WLZ (Wet langdurige zorg). We kregen vanuit hen het verzoek om nieuw psychologisch onderzoek met daarin IQ-gegevens. Zij moesten echter binnen zes weken een besluit nemen. Aangezien het met de huidige wachtlijsten onmogelijk is om binnen die termijn een nieuw onderzoek te realiseren hebben ze de aanvraag voorlopig laten vallen. Als er nieuw onderzoek is kunnen we de aanvraag opnieuw indienen.

Ik heb echter telefonisch contact gehad met de dame van het CIZ die het dossier van Kenzo in beheer heeft. Zij gaf aan dat op basis van de gegevens die er nu zijn het verzoek zal worden afgewezen. Hij komt daarvoor alleen in aanmerking als hij echt 24 uur toezicht nodig heeft. En dat is gewoonweg niet het geval. Ja er is veel aansturing en toezicht nodig maar er is ook heel veel dat hij zelf kan en daarbij is hij nog niet uitontwikkeld. Hij is nog leerbaar op diverse vlakken. Ook het CJG heeft het dossier anoniem voorgelegd aan het CIZ met dezelfde uitkomst: hij komt niet voor de WLZ in aanmerking.

Nou dat is duidelijk zou je denken maar niets is  minder waar. Achter de schermen heeft de WMO in Etten-Leur erop aangedrongen om toch die WLZ-aanvraag te doen. Zij willen de afwijzing zwart op wit hebben. Concreet houdt dit in dat we nog langer in onzekerheid moeten zitten over hoe de zorg gecontinueerd gaat worden. Niet echt fijn dus. We zijn nu op allerlei manieren bezig om dat onderzoek zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen. Pas als we die afwijzing hebben kunnen we met de WMO om tafel gaan zitten en kijken hoe we verder gaan. Ik weet inmiddels dat ze wel verplicht zijn om de zorg over te nemen dus ik zal ze de komende week gaan bellen om één en ander duidelijk te krijgen, zwart op wit wel te verstaan.

Inmiddels heeft Kenzo het gelukkig erg naar zijn zin bij de Smaakmakers. Het CJG heeft toegestemd om het aantal dagdelen voor dagbesteding uit te breiden met drie zodat hij binnenkort gewoon vier hele dagen kan werken, dat is ook wat hij zelf graag wil.

Verder ben ik de afgelopen periode heel erg aan het nadenken geweest over mentorschap, bewindvoering of onder curatele stelling. Ook daarin moeten we een besluit nemen wat ik persoonlijk heel erg moeilijk en dubbel vind. De natuurlijke weg is dat je als ouder je kind steeds verder loslaat en wij worden gedwongen maatregelen te nemen om hem tegen zichzelf en anderen die eventueel misbruik van kunnen maken te beschermen. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om een combinatie van mentorschap en bewindvoering aan te vragen. Onder curatele stellen vind ik zelf heel erg zwaar, we willen juist proberen hem zo goed mogelijk te begeleiden zonder hem √°lles uit handen te nemen. Ik kan alleen maar hopen dat we hier goed aan doen, mocht blijken dat het niet voldoende is dan kunnen we altijd nog “upgraden” naar curatele. Praktisch gezien houdt mentorschap en bewindvoering in dat wij gemachtigd zijn alle beslissingen op persoonlijk en financieel vlak te nemen. Ik heb gisteren de aanvraag in orde gemaakt, er ligt nu dus weer een hele dikke envelop klaar om opgestuurd te worden, waarna we binnenkort voor het kantongerecht moeten verschijnen om alles wettig te maken.

Al met al een hele heftige periode en helaas nog geen enkele duidelijkheid. Maar deze leeuwin gaat door met vechten zolang het nodig is…… to be continued

Liefs, Wendy

Ik heb een droom

Ik heb een droom published on 6 Reacties op Ik heb een droom

dream,droom,dromen,verhaal,adem,rust,bezinning,creatief,luisteren,plek,tuin,eten¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬† ¬†Vandaag is het precies 53 jaar geleden dat Martin Luther King zijn beroemde speech ‘I have a dream’ hield. Een mooie aanleiding om mijn droom met jullie te delen. Want ik heb ook een droom.

Ik droom ervan om een plek te cre√ęren waar mensen even op verhaal kunnen komen. Een plek waar mensen die het nodig hebben even tot rust kunnen komen, even weg van de waan en hectiek van het dagelijks leven. Een plek voor bezinning, waar je helemaal jezelf kunt en mag zijn. Er wordt daar voor je gezorgd, je hoeft even nergens aan te denken alleen aan jezelf.

Deze plek bevindt zich in een landelijke omgeving, een mooi landschap met oude bomen, prachtige bloemenvelden. Ook zijn er allerlei dieren, bokjes, geiten, konijnen, honden ,poezen, koeien, paarden en vogels. Er is ook een tropische kas met orchidee√ęn. Een bibliotheek met mooie boeken om te lezen. Ook kun je je daar creatief helemaal uitleven, schilderen, tekenen, dansen, muziek luisteren noem maar op, alles kan. Als het nodig is wordt er naar jouw verhaal geluisterd, er is professionele begeleiding. Er worden allerlei interessante en inspirerende lezingen gegeven, je kunt er mediteren, je verhaal delen met andere gasten, van elkaar leren en zo zelf groeien en helen.

Je hebt daar je eigen kamer en er wordt voor je gekookt. Je kunt er een paar dagen verblijven maar ook een paar weken als dat nodig is. Kortom een plek waar je helemaal tot rust komt, waar je jezelf opnieuw kunt ontdekken en je bezinnen op je toekomst samen met andere mensen die dat ook doen.

Voor mij best eng om zo woorden te geven aan mijn droom. Maar door hem zo met jullie te delen spreek ik in elk geval mijn intentie uit. Wat zou het mooi zijn als mijn droom in de toekomst echt vorm gaat krijgen. Durf groots te dromen zeggen ze altijd, nou dat doe ik bij deze. Dromen jullie met me mee?

Liefs, Wendy

Gemengde gevoelens

Gemengde gevoelens published on Geen reacties op Gemengde gevoelens

gevoelens,terrorisme,Nice,autisme,zoon,dochter,WLZ,ongeloof,gemengde,CJG,indicatie,dagbesteding

Een dag met gemengde gevoelens. Vanuit het CJG te horen gekregen dat de indicatie dagbesteding voor de zomervakantie voor Kenzo gerealiseerd wordt. Er moet achter de schermen nog wel het een en ander geregeld worden maar hij kan in elk geval aan de slag. Dat is fijn want daarmee blijft de structuur voor hem enigszins gehandhaafd in de zomervakantie. Hoe het na de vakantie geregeld gaat worden is nog onzeker.

Daarom vanmiddag maar de aanvraag voor de Wet Langdurige Zorg ( WLZ) in orde gemaakt. Ik zat er na het gesprek met het CJG en de WMO al tegenaan te hikken. De hele papierwinkel bij elkaar verzameld en gekopieerd. Psychiatrische en psychologische rapportages, kerndocumenten, verslagen van Amarant en Kairos die Kenzo begeleiden, arbeidskundig onderzoek, uitspraak van het UWV dat hij geen arbeidsvermogen heeft, en dan nog de aanvraag WLZ zelf.

Een hele stapel papieren die iets over Kenzo zeggen en die helemaal niets over hem zeggen. Want hoe kun je het leven van een 17-jarige jongen nou in een stapel papier samenvatten? Een stapel papier die uitgaat van wat hij allemaal ni√©t kan. Het meest schrijnend vond ik nog de reactie van Kenzo zelf toen ik hem twee weken geleden dolblij vertelde dat hij was geslaagd voor het examen Keuken-assistent, met een 9 nog wel: ” Ik heb er toch niks aan, ik ga de dagbesteding in.” Op zo’n moment breekt mijn moederhart.

En natuurlijk snap ik het best hoor, dat ze al die informatie nodig hebben om straks tot een besluit te kunnen komen. Maar het was toch weer behoorlijk confronterend om al die verslagen door mijn handen te laten gaan en te lezen. Vanaf het moment dat ze de aanvraag binnen hebben heeft het CIZ 6 weken om tot een besluit te komen. Het kan zijn dat ze nog een huisbezoek willen doen voor meer informatie en om Kenzo te zien.

Het zal mij benieuwen, als ze de WLZ toekennen krijgen we weer een PGB. Dat hebben we in het verleden al eerder gehad en dat werkte prima totdat het kabinet besloot dat de SVB de PGB’s moest gaan beheren. Vanaf dat moment werd het voor mij een enorm hoofdpijndossier. Gemengde gevoelens ook omdat het uiteindelijk ook om geld gaat. De WLZ wordt gefinancierd door de overheid, dus die zien graag dat de zorg naar de WMO gaat. De WMO wordt gefinancierd door de gemeente dus die zien graag dat de zorg naar de WLZ gaat. Zelf heb ik inmiddels een goed gevoel overgehouden aan het gesprek met de WMO. De lijntjes zijn kort dus als er wat is weet ik precies bij wie ik met zijn. Bij de WLZ krijgen we weer te maken met Zorgkantoor en de SVB, iets waar ik me niet bepaald op verheug.

Maar goed we gaan het zien. Uiteindelijk is het allerbelangrijkste dat de zorg voor Kenzo op een goede manier gecontinueerd en gewaarborgd wordt. En tegen de achtergrond van de verschrikkelijke aanslag in Nice koester ik me met de gedachte dat ik twee gezonde kinderen heb die het allebei op hun eigen manier goed doen. Hun eigen pad bewandelen met de hulp van een moeder en vader die zielsveel van ze houden……

Liefs, Wendy

Een therapeut is ook maar een mens

Een therapeut is ook maar een mens published on Geen reacties op Een therapeut is ook maar een mens

therapeut,mens,open,eerlijk,perfect,voetstuk,mooi

Zoals de titel van dit blog al zegt: een therapeut is ook maar een mens. En zo is het. Ook ik leer door vallen en opstaan. Ik kan blij zijn, boos worden, huilen net als iedereen. En dat ik nou toevallig therapeut ben wil niet zeggen dat mijn leven altijd op rolletjes loopt of dat ik altijd precies weet hoe ik moet handelen in bepaalde situaties. Veel mensen denken dat een therapeut een soort ‘supermens’ is die alles goed doet en alle antwoorden heeft. Niets is minder waar.

In de blogs die ik schrijf maar ook in stukjes die ik post op Facebook of andere social media ben ik open en eerlijk over dingen die mij als privépersoon gebeuren of overkomen. Vandaag werd ik er (terecht denk ik) op gewezen dat dat voor sommige mensen misschien wat verwarring op kan leveren. Vandaar dat ik daar in dit blog wat dieper op wil ingaan.

Waarom ik die dingen deel is omdat ik me realiseer dat het voor veel mensen een grote stap is om √ľberhaupt hulp of begeleiding te vragen. En al helemaal als ze een therapeut als een soort perfect persoon zien. Dat ben ik niet en daarom haal ik mezelf graag van dat voetstuk af. Ik ben een mens net als ieder ander met mooie en minder mooie eigenschappen.

Dat ik zo open en eerlijk ben betekent niet dat ik in consulten alles over mezelf uit de doeken ga doen. Daar staat de cli√ęnt centraal en ik doe alleen aan ‘zelfonthulling’ als ik voel dat ik een cli√ęnt daarmee een stukje inzicht of verduidelijking kan geven.

Ik heb (ok√© ik ben bevooroordeeld) het mooiste beroep van de wereld. Cli√ęnten leren iets van mij maar ik leer ook van mijn cli√ęnten, hoe mooi is dat? En dat is ook de vraag die ik me na elk consult stel: ‘Wat kan ik leren van deze cli√ęnt?’. En daardoor groei ik als therapeut √©n als mens. Dat is iets om dankbaar voor te zijn en dat ben ik dan ook.

Liefs, Wendy

Zwart? Wit? Of toch grijs?

Zwart? Wit? Of toch grijs? published on 6 Reacties op Zwart? Wit? Of toch grijs?

 

zwart,wit,grijs,mens,therapeut,autisme.zoon,toekomst                                                                                                           Vandaag viel hij dan eindelijk op de deurmat, de uitspraak van het UWV over de toekomst van onze Kenzo. Ik heb maandag al telefonisch contact gehad met de arbeidsdeskundige dus ik wist wat hun oordeel zou zijn. Maar als je het dan zo zwart-wit op papier leest is dat voor deze moeder toch even slikken.

Zowel de verzekeringsarts als de arbeidsdeskundige hebben bij de uitspraak een heel verslag toegevoegd met hun bevindingen. En hoewel het meeste al bekend was omdat dat overgenomen is uit de dossiers die we zelf moesten aanleveren komt dat dan toch hard binnen. Hun conclusie is duidelijk, volgens hen heeft Kenzo geen arbeidsvermogen en zal hij dat in de toekomst ook niet ontwikkelen. Dat is erg zwart, voor mij in elk geval.

Het wit is wat we zelf inkleuren, wat we thuis van hem zien. De lieve jongen die een pan kippensoep voor me klaar had staan toen ik thuiskwam uit het ziekenhuis na een pittige operatie. Het wit is de lieve jongen die een prachtige blauwe orchidee met zorg heeft uitgezocht voor moederdag, omdat die zo mooi staat in mijn praktijk. De jongen die grapjes met mij maakt en mij loedertje noemt in plaats van moedertje. De lieve jongen die ik alleen zag huilen toen mijn moeder overleden was. De lieve jongen met het hart van goud, dat is het wit.

Het grijze is alles daar tussenin. De realiteit waarmee we moeten leven. Het grijze dat ook angst met zich meebrengt, zorgen voor de toekomst. Nu zijn wij er nog om alles in goede banen te leiden. En dat doen we met alle liefde. Maar er komt een dag , dan zijn wij er niet meer. Wie zorgt er dan voor Kenzo? Het huidige zorgstelsel wekt bij mij in elk geval niet veel vertrouwen, zeker niet als het om het welzijn van mijn zoon gaat. Wie komt er straks voor zijn belangen op? Ik vecht als een leeuwin voor hem, altijd gedaan. Zijn komst heeft mij destijds de kracht gegeven om het leven aan te gaan, om door te leven en hij heeft me zoveel over mezelf geleerd. Wie neemt dat straks over? Dat is het grijze.

En als therapeut zou ik tegen mezelf zeggen dat het niet zoveel zin heeft om me nu al zorgen te maken over een toekomst die er nog niet is. Maar ik ben niet alleen een therapeut, ik ben bovenal een mens. Als je me knijpt roep ik au, en als ik dan de uitspraak van het UWV lees, dan huilt mijn moederhart. Dus ik neem even de tijd om hier verdrietig over te zijn en ga vervolgens weer met een zo open mogelijke blik de toekomst in. Dat dan weer wel.

Liefs, Wendy

De parel in de oester- over de moeilijke keuze die het UWV maakt voor onze zoon

De parel in de oester- over de moeilijke keuze die het UWV maakt voor onze zoon published on 2 Reacties op De parel in de oester- over de moeilijke keuze die het UWV maakt voor onze zoon

UWV, autisme, keuze ,parel, oester

Dit blog gaat over de moeilijke keuze die het UWV voor ons maakt over de toekomst van onze zoon die een autistische stoornis heeft.

Afgelopen maandag hebben we bijna een hele ochtend bij het UWV doorgebracht. Eerst een gesprek gehad met de verzekeringsarts en daarna met de arbeidsdeskundige. Tot mijn verbazing ( ja, ook ik heb wel eens last van vooroordelen) waren ze beide zeer goed ingelezen in het dossier van Kenzo en leken (oprecht) begaan met het moeilijke dilemma waar wij voor staan maar waar zij uiteindelijk over gaan beslissen.

Op 20 augustus wordt Kenzo 18. Een leeftijd waarop er voor hem en ons toch wel het één en ander gaat veranderen. Begin dit jaar is er op school (VSO Berkenhofcollege) een arbeidskundig onderzoek afgenomen bij Kenzo. Om een lang verhaal kort te maken is de conclusie dat Kenzo geen arbeidsvermogen zou hebben en derhalve is aangewezen op arbeidsmatige dagbesteding.

Maar is dat wel zo? Ik snap dat ze op school tot die conclusie komen. (Het onderzoek is trouwens afgenomen door Sterk in Werk, die hier in gespecialiseerd zijn). Die conclusie is gebaseerd op wat Kenzo op school en stageplekken van zichzelf laat zien. En dat is helaas heel weinig. In tegenstelling tot thuis waar hij zich veilig genoeg voelt om zichzelf te (durven) zijn. En daar ontstaat nu juist de moeilijkheid ( die dit kabinet ook niet voorzien heeft in de nieuwe participatiewet) . Wijzelf en de mensen die Kenzo al ruim vijf jaar begeleiden zien wel degelijk ontwikkelingsmogelijkheden en groei voor Kenzo. Nee, niet in een reguliere baan, daar moeten we realistisch in zijn maar een beschutte (beschermde) werkplek waar de nieuwe participatiewet wel in zou moeten voorzien, zou op termijn zeker tot de mogelijkheden behoren.

Op dit moment loopt hij stage bij Smaakmakers, een bakkerij, traiteur en bakkerswinkel hier in Etten-Leur. Dit is een onderdeel van Amarant , een organisatie die begeleiding geeft aan mensen met een beperking. Zij hebben aangegeven dat Kenzo daar na zijn opleiding aan de slag zou kunnen. Maar daarvoor is een indicatie nodig voor arbeidsmatige dagbesteding. Hij heeft het daar naar zijn zin en hij kan er zelfstandig naar toe. Als hij daar zou kunnen blijven zou dat in elk geval rust en duidelijkheid geven, zowel voor hem als voor ons. De consequentie is dan wel dat het UWV hem dan een Wajonguitkering geeft omdat hij geen arbeidsvermogen zou hebben en daarmee vervalt ook het recht op begeleiding van een jobcoach of verdere begeleiding van het UWV. Impliciet zeggen we daarmee dan dat we geen ontwikkelingsmogelijkheden meer zien voor Kenzo.

Als het UWV besluit dat Kenzo wel arbeidsvermogen heeft volgen er onzekere tijden want wie helpt Kenzo aan een geschikte beschutte werkplek? De jobcoach is het tot zover niet gelukt in elk geval. Ik las ergens dat de gemeente Etten-Leur dit jaar inzet op het vinden van 10 beschutte werkplekken. Belachelijk weinig als je het mij vraagt. En dan valt hij dus tussen wal en schip en komt hij hoogstwaarschijnlijk thuis te zitten, iets wat wij absoluut niet willen, daar is uiteindelijk niemand bij gebaat.

Het voelt dus als een keuze tussen twee kwaden. Een keuze die niet eens door onszelf gemaakt wordt maar door het UWV. Wij hebben daar dus eerlijk ons verhaal gedaan zoals wij het zien. En dat is geen zwart-wit verhaal met een eenduidige conclusie. Het is uit onze handen nu en het enige wat we kunnen doen is hopen dat het UWV tot een juiste beslissing voor Kenzo komt……..

Eerder deze week zag ik voor mijn studie een interview met een man die het syndroom van Asperger heeft, een autistische stoornis. Ik móest dat stukje toen opschrijven maar begreep niet zo goed waarom. Nu is het kwartje gevallen. Het is een prachtige metafoor voor mensen die een autistische stoornis hebben en ik wil het hier dan ook graag delen ( het is wel in het Engels en dat heb ik zo gelaten omdat het krachtiger voelt dan een vertaling in het Nederlands)

The pearl in the oyster

You know, you have this oyster, and you’re trying to open it and you have all these layers that you need to go through, all these questions. And he keeps coming back, and he keeps asking the same questions. You have to spend a little extra time with him. But if you spend that, invest that little extra time, he’ll pay you back thousands of times. Work hard, show up every day, really don’t take any sick-time, honest, ethical, takes pride in his job. So that’s the pearl. You might have to search a little bit or spend al little extra time picking through it. But if you’re willing to do that, then you’ll find a really shiny pearl and you’ll find a great, great and very hard worker.

Voor mijn prachtige en liefdevolle zoon Kenzo !!

 

Liefs, Wendy