Skip to content

Autisme, beperking of talent?

Autisme, beperking of talent? published on 5 Reacties op Autisme, beperking of talent?

autisme

Als moeder van een 17-jarige zoon die een autistische stoornis heeft is de autismeweek van 2 t/m 9 april een mooie aanleiding om het een en ander te delen over mijn ervaring met autisme.

Allereerst over het etiket autisme zelf. Onze zoon is niet autistisch, hij heeft een autistische stoornis. Een wezenlijk verschil dacht ik. Het etiket zegt namelijk helemaal niets over wie hij is. Hij is een hele lieve, grappige, zorgzame en slimme jongen (oké hij is ook gewoon een puber maar dat terzijde) maar hij vertoont gedrag waar wij als ouders en maatschappij nogal eens “problemen” mee hebben.

Ik heb “problemen” expres tussen aanhalingstekens gezet. Het is maar hoe je ernaar kijkt. Hij vraagt om een omgeving die rust, duidelijkheid en structuur met zich meebrengt. Hij heeft tijd nodig om aan mensen en hun omgeving te wennen. Hij moet zich eerst veilig voelen voor hij iets van zichzelf durft te laten zien.

We leven in een maatschappij die constant haast heeft. De 24 uur in een dag zijn maar voor weinig mensen toereikend meer om alles te doen wat ze “moeten” doen. Daarnaast worden we overspoeld met een gigantische hoeveelheid prikkels, de godganse dag door. Wie neemt er nou nog werkelijk tijd voor een ander? Voor een gesprek van mens tot mens? Zonder telefoon, tv, radio, computer of andere vorm van afleiding.

 

Om onze zoon te leren kennen heb je tijd nodig. Tijd en oprechte interesse om te ontdekken wie hij is.

 

Hij houdt ons als ouders (en de maatschappij ook vind ik) constant een spiegel voor. Het zijn met name onze eigen verwachtingen en aannames over wat hij zou moeten, kunnen, zijn en doen die ons “problemen” opleveren. Hij doet gewoon zijn ding en is daar ook nog eens blij mee, hoe simpel kan het zijn? Doordat hij is zoals hij is worden wij met onszelf geconfronteerd en groeien we als mens. We mogen en kunnen met zijn allen nog veel van hem leren. Dat is geen beperking maar inspirerend als je ervoor openstaat.

Neemt niet weg dat er veel tijd en energie in gaat zitten om hem te begeleiden naar een zo zelfstandig mogelijk leven in onze hedendaagse maatschappij. Terwijl het juist vaak de oppervlakkigheid en gejaagdheid van diezelfde maatschappij is waar hij en wij tegenop moeten boksen.

We doen het met liefde!! Wanneer je het etiket losweekt zie je een prachtige jongeman met een hart van goud die niks liever wil dan werken in de horeca want koken en bakken is nou eenmaal zijn passie. Daar leeft hij voor. En wij met hem.

Ik ben er trots op dat ik zijn moeder mag zijn. Hij heeft van mij een completer mens gemaakt.

Liefs, Wendy

P.S.1 Dit is mijn persoonlijke ervaring met onze zoon en ik wil geenszins een algemeen beeld scheppen van mensen die autisme hebben. Ik realiseer me dat ieder mens uniek is en andere mensen kunnen uiteraard andere ervaringen hebben met iemand die autisme heeft.

 

P.S.2 Ik heb dit blog met zijn toestemming gepubliceerd

Tips voor meer rust en ruimte in je hoofd

Tips voor meer rust en ruimte in je hoofd published on 1 reactie op Tips voor meer rust en ruimte in je hoofd

 

 

Tips voor meer rust en ruimte in je hoofd
Je kent het vast wel die momenten dat je hoofd compleet overloopt. Je probeert voor jezelf alles op een rijtje te krijgen maar je raakt verstrikt in de wirwar van je gedachten en alles wat je denkt te moeten doen waardoor er uiteindelijk niks uit je handen komt. Met de volgende tips kun je weer wat rust en orde in de chaos scheppen:

  1. Schrijf op papier wat er in je hoof omgaat. Dat maakt je hoofd letterlijk leeg. Alle gedachten die in je hoofd rondgaan maar ook alles wat je nog zou moeten doen. Door alles op te schrijven maak je het ook concreet
  2. Stel prioriteiten. Maak lijstjes in volgorde van belangrijkheid. Wat moet snel gebeuren en wat kun je uitstellen? Zijn er dingen bij die je eventueel aan een ander kunt vragen of aan een ander kunt overlaten? Doe dat dan ook. Je hoeft vast niet alles alleen te doen of op te lossen
  3. Vraag jezelf af wat er echt ‘moet’ en waarom. Moeten dingen voor jezelf of probeer je wanhopig aan de verwachtingen van andere mensen te voldoen. Kijk daar eens kritisch naar. Het zal je verbazen hoeveel dingen we doen ‘omdat het zo hoort’ of omdat je denkt dat anderen het van je verwachten
  4. Ruim op. Een opgeruimd huis of een opgeruimde werkomgeving geeft ook ruimte in je hoofd. Breng structuur aan in je taken en dingen die je echt moet en wilt doen. Dat geeft duidelijkheid en daarmee ook rust.
  5. Neem elke dag even tijd voor jezelf. Mediteer, luister naar muziek, dans of wandel. Doe iets waar jij blij en ontspannen van wordt en gun jezelf die tijd ook

Heb jij hier nog iets aan toe te voegen? Een tip die voor jou werkt om rust en ruimte in je hoofd te scheppen , deel hem dan in een reactie, zo kunnen we weer van elkaar leren

Doorbreek het taboe rond seksueel misbruik

Doorbreek het taboe rond seksueel misbruik published on 18 Reacties op Doorbreek het taboe rond seksueel misbruik

11745694_10204446667993486_2726946505101429833_n

 

 

In de dingen die ik schrijf, bv in berichten op Facebook of andere social media maar ook in de dagelijkse contacten met mensen , benoem ik regelmatig het feit dat ik seksueel misbruikt ben. Ik realiseer me dat ik daar misschien bij sommige mensen een stukje weerstand mee oproep of ik confronteer ze op zijn minst met een onderwerp dat erg gevoelig ligt en waar men liever niet over spreekt. Mensen die denken: ‘ daar heb je haar weer’ of ‘ moet dat nou?’

Maar ik doe het toch! Waarom? Niet omdat ik het zo leuk vind, geloof me, maar omdat ik vind dat ik het me niet kan veroorloven om te zwijgen en zo het taboe, dat er nog steeds is omtrent misbruik, mede in stand te houden

In Nederland krijgt 1 op de 3 kinderen ooit met een vorm van seksueel geweld te maken. Ja, je leest het goed, 1 op de 3 kinderen !! Wakker worden lieve mensen, jullie kennen allemaal iemand die slachtoffer is of is geweest van seksueel misbruik, jullie kennen ze of je nu van hun verleden of heden op de hoogte bent of niet.

Seksueel misbruik of seksueel geweld is wat mij betreft één van de gruwelijkste dingen die je als kind kunt meemaken. Kinderen, óók hele jonge kinderen en zelfs baby’s ondergaan de meest vreselijke en gewelddadige handelingen omdat er kennelijk mensen zijn die daar geil van worden. En mensen die het gerechtvaardigd vinden om jonge kinderen te misbruiken om zo hun seksuele verlangens te bevredigen of om er ook nog geld aan te verdienen.

Niemand lijkt ooit stil te staan bij de gevolgen die dit heeft voor de kinderen die dit helaas moeten meemaken. En die gevolgen kunnen behoorlijk ingrijpend zijn. Een kind dat misbruikt wordt, wordt op de meest gruwelijke manier beroofd van zijn onschuld, van zijn gevoel van veiligheid, van zijn vertrouwen. Wanneer iemand je misbruikt zegt hij als het ware : ‘ Wat jij wilt en wat jij vindt doet er niet toe, mijn behoeftes zijn belangrijker als die van jou en ik neem wat me toekomt, jij bent niks, jij bestaat niet’.

Vanaf dat moment gaat leven pijn doen en gaat het kind overleven. Sociaal wenselijk gedrag vertonen of juist niet, altijd alert zijn, altijd bang zijn, proberen te anticiperen op wat je denkt dat er van je verwacht wordt. Slachtoffers raken steeds meer van hun kern en eigen ‘ik’ verwijderd tot ze op het laatst geen idee meer hebben wie ze werkelijk zijn. Leven op de automatische piloot, eetstoornissen, angststoornissen, onvervulbare leegte voelen, zelfhaat, extreme controlebehoefte, automutileren, het zijn zo maar een paar consequenties die seksueel misbruik tot gevolg kan hebben en vaak is het ook nog een combinatie van meerdere tegelijk.

Ikzelf heb een lange weg afgelegd om het misbruik een plaats te geven en te verwerken en ik gun het werkelijk niemand om dit mee te moeten maken. De doodsangst op het moment dat het gebeurt, de eenzaamheid en alles wat ik heb aan moeten pakken om de weg naar mezelf terug te vinden, het lijkt me tot op de dag van vandaag af en toe nog onwerkelijk maar ik heb het gedaan. Maar het heeft me óók sterk gemaakt. Ik heb het overleefd en nu lééf ik weer!

Ik ben sterk genoeg om er over te kunnen praten en daarmee wil ik tegelijk een stem geven aan hen die dat (nog) niet kunnen of willen. Ook zij verdienen het om gehoord en gezien te worden, om in hun bestaan erkend te worden. Geen enkel kind verdiend het om dit mee te maken. Kinderen zijn puur en onschuldig en niemand heeft het recht om hen dat te ontnemen.

Dus de volgende keer dat je iets leest of hoort over seksueel misbruik en je wordt geconfronteerd met je eigen ongemak over dit onderwerp, sta dan eens even stil bij de slachtoffers en het ‘ongemak’ wat zij hebben meegemaakt. Zolang er nog kinderen misbruikt worden zal ik mijn stem laten horen en blijf ik er over praten. Ik daag je uit om hetzelfde te doen, alleen dan kunnen we het taboe misschien doorbreken.

Liefs, Wendy                                                                                                                                                                     Delen wordt op prijs gesteld, we zijn tenslotte een taboe aan het doorbreken 😉

Snert

Snert published on

62bfb2c55321abee32c9a65d243f5ca8

Vandaag maak ik snert. Nou zul je misschien denken ‘lekker belangrijk’ met alles wat er eergisteren en gisteren in Parijs is gebeurd. Dat is ook mij niet ontgaan uiteraard.

Vanaf het moment dat vrijdag de eerste berichten en beelden doorkwamen maakte een gevoel van wanhoop en onmacht zich van mij meester. En gistermorgen liepen ook bij mij de tranen over mijn wangen toen de grootte en de impact van wat daar gebeurd is tot mij doordrong. Verdiet, wanhoop, onmacht en waarom? Waarom doen mensen elkaar dit toch aan ? Dierbaren die nooit meer thuis zullen komen, of die in een ziekenhuis moeten vechten voor hun leven.

Wat iemand ertoe zet om tot dit soort onmenselijke acties over te gaan, ik weet het niet, voor mij is het onbegrijpelijk en misschien wíl ik dit ook niet begrijpen. Maar wat ik wel weet is dat ik niet blijf hangen in het gevoel van wanhoop en onmacht en al helemaal niet in angst, als ik dat doe hebben deze terroristen hun doel bereikt

Dus ik raap mezelf weer bij elkaar en ik blijf dicht bij mezelf, voel mijn eigen kracht en liefde. Daarmee bereik ik misschien niet de mensen die dit soort vreselijke dingen doen maar wel de mensen in mijn naaste omgeving. Ik koester mijn dierbaren en de mensen om me heen en alles wat ik heb en ervaar in mijn leven.

Dus vandaag maak ik met al mijn liefde en aandacht een heerlijke pan snert en ben ik dankbaar voor al het mooie in mijn leven en stuur ik  liefde, kracht en energie naar alle mensen die het nodig hebben, niet alleen in Parijs maar aan een ieder die het kan gebruiken!

Liefs, Wendy

Welkom

Welkom published on

Eindelijk is het dan zover. Praktijk ” Helemaal leven” opent haar deuren. Dit is een moment waar ik stiekem toch al wel heel lang naar heb uitgekeken en waar ook bij mij de inmiddels beroemde bloed, zweet en tranen aan vooraf zijn gegaan. Sommige mensen keken wel even raar op toen ik op mijn 38e nog begon aan een vierjarige Hbo-studie voor psychosociaal therapeut. Maar wat was het bijzonder om dit te kunnen en mogen doen. Zo ontzettend veel geleerd en zeker niet alleen uit de studieboeken maar vooral ook over mezelf. En nu ga ik dan deze voor mij grote stap zetten en mijn droom leven, werken vanuit mijn eigen praktijk. Een nieuw en spannend hoofdstuk in mijn leven.

Ik zal proberen regelmatig iets op dit blog te posten. Het staat een ieder vrij om daar op te reageren. Welkom bij Praktijk Helemaal leven!

Liefs, Wendy